دیگه از خستگی هام خسته شدم

دیگه از وابستگی هام خسته شدم

میزنم تیغ به بند بستگی

مگر آزاد بشم ز خستگی

بسه تنهائی دیگه توی قفس

بسه این قفس بدون هم نفس

دیگه بسه تشنگی بدون آب

خوردن فریب و نیرنگ سراب

واسه هرکی دلم من تنگ میشه

تا می فهمه دلش از سنگ میشه

دوستی از رو زمین پاک شده

عشقها  و مردونگی خاک شده

هر کی فکر خودش توی قفس

حتی اگه شد بی هم نفس

دیگه بسه دیگه بسه انتظار

ابر رحمت به سر منم ببار

شب تاره شب تاره شب تار

آسمون خورشید رو بردار و بیار

باید حرف دلم رو گوش کنم

غصه دل رو فراموش کنم

دستم رو بلند کنم به آسمون

خودم رو رها کنم از این و اون

دلم رو جدا کنم از آدما

سینه ام رو پر کنم از عطر خدا

چیزی  نگو

قسم  نخور

تمومه  حرفات  یه  دروغه

کسی  نگفت  خودم  دیدم

خونه ی  قلب  تو  شلوغه

تو  دیگه  مردی  و این  حرف  اخره

بذار  عشق  تو  از  خاطرم  بره

فکر  میکردم  قلبت  مال  منه

اما  انگار  صد  شاخه  میپره

کسی  نگفت  بهم

من  خودم  دیدم

اما  راستشو  بخوای 

یه  چیزی  نفهمیدم

چرا  وقتی  تورو  از  عشق  خالی  دیدم

به  جای  گریه  به  حالت  میخندیدم

شایدم  واسه  این  که  دیگه  بی  ارزشی

واسه ی  همه  عروسک  نمایشی

تو  که  میگذری  ساده  از  این  همه  عشق

لیاقت  نداری  دیگه  با  من  باشی

یک کهکشون قصه در چشم تو پیداست

یک روح آبی عشق در دل تو هویداست

حرف تو بغض دل را از بند رها کرده است

لطف تو غم جان را ز دل برون کرده است

امشب غریب و خسته ام منتظرت نشستم

در نور دلکش تو دل را ز غم بشستم

تکبیر ناب اخلاص زمزمه ی دلم را

ای روح پاک باران بازآ که در تو بستم

درین غریبه بازار چون مرغ بی پناهی

گردش کنم به آفاق تا روی من بر آیی

این گونه غم جانکاه بر روی تو بخواندم

تو بــــارانی و من باران پرستم

تو دریـــــایی و من دریا پرستم

اگرروزی بپرسی بــــازگویم :

تو من هستی و من نقش تو هستم

در من همه چی بوی جهنم می داد

زندگي چيست ؟ اگر خنده است چرا گريه ميكنيم ؟ اگر گريه است چرا خنده ميكنيم ؟ اگر مرگ است چرا زندگي مي كنيم ؟ اگر زندگي است چرا مي ميريم ؟ اگرعشق است چرا به آن نمي رسيم ؟ اگرعشق نيست چرا عاشقيم؟

عشق تنها براي يک بار مي ايد و براي تمام عمرش مي ايد عشق همان بود که به تو ورزيدم حقيقتا همان يک بار حقيقتا همان يک بار و از بس بدان اويختم تا هميشه همه ي زندگي ام با ان بيش خواهد رفت بس تا هميشه عا شقت مي مانم

فکر کردم عشق را فهمیده ای
عشق را در دیده من دیده ای
عشق را بازیچه کردی بی وفا
بعد از این تنها برو تا انتها

عشق تو به تار و پود جانم بسته است
بی روی تو درهای جهانم بسته است
از دست تو خواهم که بر ارم فریاد
در پیش نگاه تو زبانم بسته است

عشق کلمه ايست که بار ها شنيده مي شود ولي شناخته نمي شود.
عشق صداييست که هيچ گاه به گوش نمي رسد ولي گوش را کر مي کند.
عشق نغمه ي بلبليست که تا سحر مي خواند ولي تمام نمي شود.
عشق رنگيست از هزاران رنگ اما بي رنگ است.
عشق نواييست پر شکوه اما جلالي ندارد.
عشق شروعيست از تمام پايان ها اما بي پايان است.
عشق نسيميست از بهار اما خزان از آن مي تراود.
عشق کوششيست از تمام وجود هستي اما بي نتيجه.
عشق کلمه ايست بي معني ولي هزاران معني دارد.
عشق.........
عشق 10 عنصر است اما عنصر آخر آن تمام معني را مي رساند ولي معني آن گفتني نيست.

عشق يعني حسرت شبهاي گرم

            عشق يعني ياد يک روياي نرم

                        عشق يعني يک بيابان خاطره

       عشق يعني چهار ديوار بدون پنجره

                 عشق يعني گفتني با گوش کر

                           عشق يعنب ديدني با چشم کور

           عشق يعني تا ابد بي سرنوشت

                    عشق يعني آخر خط بهشت

                               عشق يعني گم شدن در لخظه‌ها

                عشق يعني آبي بي انتها

                           عشق يعني يک سوال بي جواب

                                        عشق يعني راه رفتن توي خواب

چيزي كه گذشت غم نخور ، به آن چيزي كه پس از آن آمد لبخند بزن

لبخند ارزانترين راهي است كه مي توان توسط آن نگاه را وسعت داد

آفتابگردان دنبال خورشيد مي گشت ، ناگهان ستاره اي چشمك زد..آفتابگردان سرش را پايين انداخت آري...گلها هيچ وقت خيانت نمي كنند

وقتي ناراحتيد از اينكه به چيزي كه مي خواستيد نرسيديد ، محكم باشيد و خوشحال.... خداوند در فكر

چيز بهتري براي شماست...

آرزویم این است

نتراورد اشکی در چشمان تو هرگز

مگر از شوق زیاد

نرود لبخند از عمق نگاهت هرگز

و به اندازه ی هر روز

تو عاشق باشی

عاشق آن که تو را می خواهد

و به لبخند تو از خویش رها می گردد

که دلت می خواه...

تنهایی...

اگه با تموم اين خاطره ها
تو همين دفتر عشق جام بيزاري بعد اون ديگه نه من مال من
نه تو تکيه گاه اين شکستگي
بيا عاشق بمونيم کنار هم
نگو از اين نرسيدن خسته ام
نگو از اين نرسيدن خسته ام ما به هم نمي رسيم آخر بازي همينه
آخر عشق دوتا خط موازي همينه
ما به هم نمي رسيم
من و تو مثل دو تا خط موازي مي مونيم
که توي دفتر عشق اسير شديم
نرسيديم به هم آخر شب
تو همون دفتر کهنه پير شديم
با هم و کنار هم روز ها گذشت
دستاي من نرسيده به دست تو
مي دونم که ما به هم نمي رسيم
اگه با شکست من شکست تو
اگه من بشکنم،تو بي خيال
بگذري و تنهام بذاري

وقتی در آغوشم آروم می گرفتی...

 

 

 

وقتي در آغوشم بودي

قطره اشکي بر گونه ات لغزيد

خواستم با انگشتانم آن قطره اشک را پاک کنم

اما...! اما، آن قطره اشک براي انگشتانم آشنا بود ...

 يادم آمد....!

آن هنگام که خداوند تو را مي آفريد

خاک تو را با اشکهاي من سرشت، راستي به گونه هاي

خيس من نگاه کن، اشکهاي من براي انگشتان تو آشنا نيست  ؟

                      غـــــم بـــا مــــــن زاده شده , منو رهـــــا نمــــی کـــــنـه

  شب که از راه میرسه , غربتـــــم باهـــــاش میاد

                       توی کــــــوچه های شــب , باز صدای پــــــاش مــــیـــاد

 مــــــن قبـــــــای کهنـــــه مــــــو بـــــر می دارم

                        کـــــــه تــــو میـــــخونـــــــه هــــــا جــــــا نــــــــذارم

 می بــــــینــــم یــــــــکی میـــــــــاد از میــــخونه

                        زیـــــــــر لـــــــب مســـــــتونــــه آواز مــی خــــونـه

 مستـــــی ام درد منــــــو دیــــگه دوا نمـــی کـنه

 گـــــرمـــی مستــــی مــــی , توی رگهای تنــــم

                         می بینــــم دلـــم می خواد بـــــا یکـــی حرف بـــزنـــم

 کـــــی میـــاد به حرفــــــای مـــن گوش کنـــه ؟

                        آخـــــــه مــــن غریـــــــبه هـستــــــــم بـــــــا هـــــمــه

 یــــــــکی آشنــــــــا میـــــــــــاد به چشم مـــــن

                        ولــــــــــی از بخت بــــــــدم اونـــــــــــم غــــــــمـــــه

مستـــــی ام درد منــــــو دیــــگه دوا نمـــی کـنه

خــــــستـــــه از هـــــــر چـــــه کــــه بــــــــود

گفتم : خداي من ،

دقايقی بود در زندگانيم که هوس مي کردم

سر سنگينم را که پر از دغدغه ی ديروز بود

                      وهراس فردا بر شانه های صبورت بگذارم

آرام برايت بگويم و بگريم ....

                       در آن لحظات شانه های تو کجا بود ؟

گفت : عزيز تر از هر چه هست ,

تو نه تنها در آن لحظات دلتنگی که در تمام لحظات بودنت بر من تکيه کرده بودی ....

من آنی خود را از تو دريغ نکرده ام که تو اينگونه می گویی ....

من همچون عاشقی که به معشوق خويش می نگرد

                          با شوق تمام لحظات بودنت را به نظاره نشسته بودم ....

گفتم : پس چرا راضی شدی من برای آن همه دلتنگی ، اينگونه زار بگريم ؟

گفت : عزيزتر از هر چه هست

اشک تنها قطره ای است که قبل از آنکه فرود آيد عروج می کند

اشکهايت به من رسيد و من يکی يکی بر زنگارهای روحت ريختم

تا باز هم از جنس نور باشی

          و از حوالی آسمان چرا که تنها اينگونه می شود تا هميشه شاد بود

گفتم : آخر آن چه سنگ بزرگی بود که بر سر راهم گذاشته بودی ؟

گفت : بارها صدايت کردم .... 

آرام گفتم : از اين راه نرو که به جايی نمی رسی

تو هرگز گوش نکردی

        و آن سنگ بزرگ فرياد بلند من بود : که عزيزتر از هر چه هست

از اين راه نرو که به ناکجا آباد هم نخواهی رسيد ....

گفتم : پس چرا آن همه درد در دلم انباشتی ؟

گفت : روزيت دادم تا صدايم کنی

                            چيزي نگفتی .... !!!

پناهت دادم تا صدايم کنی

                            چيزی نگفتی .... !!!

بارها گل برايت فرستادم

                    کلامی نگفتی .... !!!

می خواستم برايم بگويی .... 

                  آخر تو بنده ی من بودی ....

چاره ای نبود جز نزول درد که تو تنها اينگونه شد ............. که صدايم کردی

گفتم : پس چرا همان بار اول که صدايت کردم درد را از دلم نراندی ؟

گفت : اول بار که گفتی :  " خدا "

آنچنان به شوق آمدم که حيفم آمد بار دگر خدای تو را نشنوم

تو باز گفتی : خدا و من مشتاق تر براي شنيدن خدايی ديگر....

من اگر مي دانستم

تو بعد از علاج درد هم بر خدا گفتن اصرار می کنی

                                        همان بار اول شفايت می دادم

گفتم : مهربانترين خدا ! دوست دارمت ....

گفت : عزيز تر از هر چه هست من دوست تر دارمت ....

نگو بار گران بودیم رفتیم .نگو نا  مهربان بودیم رفتیم,آخه اینها دلیل محکمی

نیست ,بگو با دیگران بودیم رفتیم!!!

باورم نمی شد ...فقط یهامتحان ساده بود به او گفتم بمیر ...!

سالهاست در تنهایی به سر می برم ....کاش امتحانش نمی کردم.

       عشق افسانه نیست*

                انکه عشق را افرید دیوانه نیست *

                       عشق ان نیست که کنارش باشی *

                                  عشق ان است که به یادش باشی*